Ειδήσεις

Ταξίδεψε από την Ευρώπη μέχρι την Λατινική Αμερική... χορεύοντας!


Όλα ξεκίνησαν από αρχαιοτάτων χρόνων, πολύ πριν από τη δημιουργία των πρώτων σύγχρονων πολιτισμών και πριν ακόμα οι δικές μας κοινωνίες, θυμίζουν αυτό που ξέρουμε σήμερα.

O χορός, ως ένας αναντικατάστατος φίλος, ήταν από τότε εκεί, να σε στηρίζει όταν το είχες ανάγκη, δίνοντας σου λύσεις και  τρόπους να εκφράσεις τις σκέψεις σου και τα συναισθήματά σου.

Mεταξύ άλλων, έφερε την επανάσταση στην ανθρώπινη επαφή, στη γνωριμία, στην κόντρα, στη διεκδίκηση, στο φλερτ, στον έρωτα και όχι μόνο!

Ας δούμε μαζί, το ταξίδι  των χορών.

Ποιοι χοροί πρωτογεννήθηκαν; Σε ποιες χώρες πρωτοεμφανίστηκαν; Πως εξελίχθηκαν;

Ο χορός, ταξίδεψε μέσα στα χρόνια και τις χώρες. Ταξίδεψε κι εσύ με το Travelkiki και βρες τους πιο χορευτικούς προορισμούς!



Λίγα λόγια για το πως ξεκίνησαν όλα..

Αν πάμε στην Αγγλία του 16ου αιώνα, που σήμερα τον θυμόμαστε ως ελισαβετιανή εποχή, ο χορός και η μουσική είχαν  πρωτοφανή προσοχή. 

Ο χορός έγινε τόσο δημοφιλής που έγινε ο βασικός τρόπος, τόσο κοινωνικοποίησης όσο και άσκησης.
  
Τότε δεν το ήξεραν αλλά ο ελισαβετιανός χορός θα γίνει η βάση για τη δημιουργία όλων των γνωστών μας πια μοντέρνων χορών.
Το Τάνγκο από την Ευρώπη ως ολόκληρη την Αμερική

 

Ένας από τους πιο σημαντικούς και διάσημους χορούς της νεότερης ιστορίας είναι, χωρίς αμφιβολία, το Τάνγκο. Οι πρώτες  μορφές του, δημιουργούνται στην Κούβα και στην Ισπανία κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα.

Από τη Βαλένθια έως το Σαντιάγο ντε Κούβα κι από τη Λα Κορούνια μέχρι την Αβάνα όλο και περισσότερο εξαπλωνόταν το μικρόβιο του χορού αυτού. 

Μέχρι τότε όμως, το χόρευαν μόνο γυναίκες και μάλιστα σόλο.



Στην Ανδαλουσία, εξελίχθηκε σε χορό που χορευόταν από ένα ή δύο ζεύγη γυναικών, με βασικά και μόνιμα  αξεσουάρ: τις  καστανιέτες, τα πολύ έντονα συνοφρυώματα και τον φόβο ότι κάποιοι λόγω του συνδυασμού ταγκό και φλαμένκο θα τις χαρακτήριζαν ανήθικες και πολύ προκλητικές.



Ο έντονος αυτός χορός ταξίδεψε και επηρεάστηκε από όλον τον κόσμο και στις αρχές του 20ου αιώνα, στο Μπουένος Άιρες μεταμορφώθηκε στο σύγχρονο Τάνγκο.

Το γνωστό σε όλους Αργεντίνικο Τάνγκο!

Η τρέλα του Τάνγκο όμως δεν έμεινε μόνο στην Αργεντινή.


Το 1910, έφτασε στη Νέα Υόρκη και τότε ακριβώς ήταν η χρονιά που  η ιστορία του Τάνγκο θα άλλαζε για πάντα! 

Και ιδού ο λόγος!




Η άφιξη του ακορντεόν. 

Η χάρη του έφυγε από τη Γερμανία κι έφτασε ως το Μπουένος Άιρες. Ο ήχος του, συνδέθηκε όσο τίποτα άλλο με τον ρυθμό του Τάνγκο. Μάλιστα, δύο χρόνια μετά αυτός ο χορός θα γίνει ο «απαγορευμένος καρπός»  που όλοι θέλουν. Για πρώτη φορά (το 1912) όλο και περισσότεροι μεταμορφώνονται σε Αδάμ και Εύες και ξεκινούν να το χορεύουν σε ζευγάρια. Επαναστατικό! Απίστευτο κι όμως αληθινό.




Το Τάνγκο  με τον αισθησιασμό του, τον χαρακτηριστικό ρυθμό του και το έντονο πάθος του μπορεί να απέκτησε φανατικούς, αλλά παράλληλα για τους ίδιους λόγου είχε και πολλούς εχθρούς. 

Είχε, έλεγαν, κάποιες ομοιότητες με το Βαλς,  (το οποίο κι αυτό ακολουθούσε τους καθώς πρέπει κανόνες της εποχής) κι έτσι έγινε αρκετά αντιπαθητικό και δέκτης χαρακτηρισμών όπως, «υπέρμετρα προκλητικό και flirty!»

Η αποδοχή.

Αυτού του είδους οι κριτικές ευτυχώς σύντομα υποχώρησαν και ακόμα και οι  «υψηλού επιπέδου» άνθρωποι αρχίζουν να το βάζουν στα σαλόνια τους. Το Τάνγκο, ακόμα και σήμερα, διατηρεί τη σπουδαία του φήμη σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τι γινόταν όμως με το Βάλς;



Η αρχική μορφή του Βαλς  χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους  χωρικούς του 13ου αιώνα, στη Γερμανία, οι οποίοι επινόησαν το rolling folk. Ο λαϊκός αυτός  χορός ήταν αρκετά διαφορετικός από όλους τους χορούς των αιθουσών χορού εκείνης της εποχής. 

Η σύγχρονη μορφή του Βαλς γεννήθηκε στα προάστια της Βιέννης και ορεινές περιοχές της Αυστρίας.  Δεν δημιουργήθηκε από χορευτές παραδοσιακών χορών και χωρικούς, αλλά από κυρίους και κυρίες από τα «μεγάλα σαλόνια».

Πριν από εκείνη την εποχή, όλοι αυτοί οι χοροί ήταν άκαμπτοι, αρχοντικοί, πολύ αυστηρά ελεγχόμενοι, με περίπλοκες κινήσεις και χρονισμούς. Aκόμα και η οπτική επαφή, απαγορευόταν!

Το Βαλς στη  Βιέννη   μέχρι το τέλος του 16ου αιώνα, η οποία το αγκάλιασε, σιγά σιγά το μεταμόρφωσε και το εμπλούτισε με στροφές, γλιστρήματα και διάφορες φιγούρες. 


Το Βαλς λοιπόν, σταδιακά, άλλαξε αυτή τη στημένη του μορφή σε πιο ελεύθερη, κάτι το οποίο πυροδότησε αμέσως αντιδράσεις από τους λάτρεις των στημένων και απόμακρων χορών.



Η αποδοχή.

Η δύναμη της μουσικής του Βαλς όμως, αντήχησε μέσα από τις αίθουσες της Βιέννης, στην Αυστρία και στη Γερμανία, και γρήγορα εξαπλώνεται  σε όλη την Ευρώπη. Οι φανατικοί του χορού με την επιμονή τους  σβήνουν το συναίσθημα ότι ο χορός αυτός ήταν ανήθικος και σκανδαλώδης. 

Κατά τα μέσα του 19ου αιώνα έρχεται η σειρά των Η.Π.Α να βάλουν το Βαλς στις αίθουσες χορού κι από τις αρχές του 20ου σε κάθε γωνιά μπορούσες να δεις χορευτικά ζευγάρια να το χορεύουν παντού.



Στον έρωτα και στον πόλεμο όλα επιτρέπονται!

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου, ο μέχρι τότε αυστηρά στημένος χορός αρχίζει να πετάει από πάνω του το «δήθεν» και οι χορευτές χορεύουν όλο και πιο κοντά ο ένας στον άλλο και πιο κοντά και πιο κοντά. Θα έλεγε κανείς πως η τότε, μικρή έστω, τάση του «πιο κοντά» ήταν ο προάγγελος για τα χορευτικά δρώμενα που θα ακολουθούσαν.

 Η μόδα του Βαλς δεν κράτησε για πολύ ακόμα. Δυστυχώς για κάποιους, μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και ειδικά στις Η.Π.Α, η καινούρια χορευτική τρέλα, αυτή του Φοξτρότ,  έρχεται και εξαφανίζει σχεδόν ολοκληρωτικά την ύπαρξη του Βαλς.

Σάμπα, Ρούμπα, και… Σάλσα μέχρι τελικής πτώσεως!




Με τα χρόνια φτάσαμε στις εποχές που για να χορέψεις,  η επαφή είναι δεδομένη, τα βλέμματα έντονα και γεμάτα υποσχέσεις ενώ αν δεν είσαι προκλητικός και αλέγρος, δύσκολα θα βρεις ντάμα να σε συνοδεύσει. 

Η Σάλσα είναι ένας χορός που δημιουργήθηκε πιο πρόσφατα και είναι μίξη πολλών διαφορετικών στυλ και μουσικών τεχνικών που έφτασαν στην Κούβα, τη γη που γέννησε  πολλούς χορούς, γνωστούς και ως λάτιν.


Πολλά κρουστά, πολύ χαρά, πολύ λίκνισμα, πολύ πιάσιμο. Είναι ο πιο μεθυστικός χορός, ο οποίος πάρα πολύ γρήγορα  έγινε μόδα που μέχρι και σήμερα, καλά κρατεί.

Μετά από αυτό το χορευτικό ξέσπασμα, για τους  Αμερικάνους  μουσικούς της Τζαζ, όλοι οι δρόμου οδηγούσαν στην Κούβα.

Οι Αμερικάνοι μουσικοί της Τζαζ, δεν έχασαν ευκαιρία και ενσωματώνουν το Λατινικό στυλ στις  Τζαζ παραστάσεις τους. 

Το 1909, Κουβανοί μουσικοί  άρχισαν να δημιουργούν το πρώτο ραδιόφωνο με τις ηχογραφήσεις τους, να βρίσκουν το δρόμο τους προς τη Βόρεια Αμερική εκεί όπου δόθηκε ο όρος " Σάλσα " 

Η διάδοση της Σάλσα στις Η.Π.Α αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά σημεία στην ιστορία του χορού αυτού. Και ναι, πάλι, οι Αμερικανοί στρατιώτες ήταν οι πρώτοι που έμαθαν να την χορεύουν.

Έτσι  απλά, σε λίγα  χρόνια, η κουβανέζικη μουσική έγινε δημοφιλής στους ραδιοφωνικούς σταθμούς των ΗΠΑ.


Το 1970 η Σάλσα έφτασε στο απόγειο της και είναι αλήθεια, πως μέχρι σήμερα, από κάθε γωνιά της Γης, όλοι οι άνθρωποι, σε κάθε άκουσμα της βγάζουν τον Λατίνο ή την Λατίνα που κρύβουν μέσα τους .

Ο χορός ήταν, είναι και θα συνεχίζει να είναι τρόπος επικοινωνίας ή μια λύση ώστε να σαγηνεύσει η γυναίκα τον άντρα ώστε αυτός να την πλησιάσει, ενώνει παρέες και ανταλλάζει κουλτούρες.



Για στιγμές διασκέδασης και ατελείωτου χορού, σε μεσογειακό φόντο, με λατινογενές ταπεραμέντο να ξεχειλίζει και έντονη νυχτερινή ζωή, δεν έχεις παρά να επισκεφθείς  το Ρίο ντε Τζανέιρο την Κούβα ή τη Βαρκελώνη. Το ελεύθερο πνεύμα των ανθρώπων εκεί, θα σε παρασύρει. 

Δεν είναι τυχαίο πως αυτοί οι προορισμοί βρίσκονται στις πρώτες θέσεις προτίμησης των ταξιδιωτών που αναζητούν όσο περισσότερη διασκέδαση γίνεται.

Καλή διασκέδαση!

Θέλεις να ενημερώνεσαι όταν δημοσιεύουμε καινούρια άρθρα;

Σχόλια